Shiba Inu

De 23ste t/m 27ste week van Shinu en haar baas, 26-08-09 t/m 30-09-09

Shinu gaat puberen en ontpopt zich als jachthond.

Shinu is nu precies zes maanden en één week oud. De ontwikkelingen gaan erg snel, zo snel dat ze al duidelijk begint te puberen. Het ene moment wil ze vlekkeloos luisteren, het andere moment denkt ze "stik de rotmoord maar" en gaat de strijd aan om te zien wie er nu echt de baas is. Natuurlijk mag dat best want dat is een hond eigen, maar je schrikt je een hartkramp op het moment dat je iets wilt pakken na het commando "los" en er echt een bijzonder fanatieke verdedigingsuitval komt. Het enige dat er nog aan ontbrak, aan die verdedigingsuitval, was bijten. De baas draaide dat puber-gedrag in een reflex direct weer de nek om, ineens zat het halsbandje wat strakker, de voorpootjes van de grond, een zeer indringende blik in de ogen van Shinu bijna neus tegen neus met de vraag "wát wilde je me vertellen? wie is hier de baas?". Waarna Shinu "af" moest en de test volgde of we elkaar goed begrepen hadden. Staat tegen over dat Shinu na de eerste loopsheid vorige maand veel aanhankelijker is geworden, meer op de baas gericht en nog knuffeliger. Zo erg zelfs, dat wanneer op de hondenschool de test "hond moet naar de baas willen als die wegloopt" wordt gedaan, de instructeurs Shinu maar loslaten omdat ze niet te houden is aan het halsbandje vóór ik ook maar tien meter uit de buurt ben en eigenlijk nog aan het weglopen ben. Soms is het zelfs aandoenlijk. Shinu kijkt je aan met een blik van "ik wil met je kroelen", je laat je hand zakken en begint te kriebelen. Als je goed zit laat Shinu acuut haar kop vallen, zodat ie lekker in de hand ligt doet haar ogen dicht en........valt uiteindelijk nog in slaap ook maar dan moet je natuurlijk niet stoppen ineens. Even zo goed gaat ze je heel verleidelijk aan zitten kijken, waarop je denkt "och lief beest vooruit dan maar weer". Waarop ze kort nadat je met kriebelen begint ineens een vreemde bijna een verontwaardigde draai met haar kop maakt, dan de neus tegen je hand zet en je heel kort aankijkt en begint met hele kleine likjes aan je hand te geven. Haal je de hand niet weg dan volgt er een likbeurt die vol overgave bijna opwindend, met haar ogen dicht en kleine likjes, je hele hand afwerkt. Eigenlijk zo van, je lijkt wel een mens en begrijp je dan niet dat ik bij jou als baas in de gunst moet vallen i.p.v. jij bij mij. Zoals eerder al gezegd, omdat Shinu erg huiverig is/was voor water, heeft Shinu haar waterdoop inmiddels achter de rug. We zijn nog gezellig een middag naar de Brielse Maas geweest, direct na aankomst nam ik haar onder de armen en stapte het water in. Nadat ze neergezet was, op een plek waar ze nog kon staan, stond ze er echt zo bij van "HUH.........is dit alles en heb ik me daar druk om gemaakt vorige keer?". Ze keek wat om zich heen, bleef rustig staan maar was het er niet mee eens dat ik zelf naar dieper water ging. Toen is ze terug gezwommen en zijn we lekker op gaan drogen in de zon. Het is en blijft domweg geen "waterhond", spontaan mee het water in gaan doet ze niet dan blijft ze liever piepen langs de kant "baasje je gaat nu toch niet weer het water in". Maar goed, Shinu is een ervaring rijker en daar blijft het maar bij want tja.......het voordeel blijft toch dat je nooit onverwacht met een zeiknatte hond in de auto hoeft te gaan zitten. Inmiddels is Shinu ook een fiets ervaring rijker, net als de baas overigens. De fiets was voor vertrek grondig geïnspecteerd, de baas koos een voor de fiets prettige route uit en we gingen op stap. De fiets in het midden, Shinu rechts van de fiets en baas links van de fiets. Toen we tussen de akkerlanden kwamen had ik het idee om op de bagagedrager te gaan zitten en op die manier mee te lopen. Meid meid meid meid, wat heb ik achteraf een week lang een zere reet gehad zeg! Gelukkig trok Shinu zich totaal niets aan van de fiets en is herhaling dus ook niet noodzakelijk, misschien ging het zo goed door de grondige fiets-inspectie vooraf. De route die we inclusief fiets gelopen hebben, leek Shinu  wel een erg leuke route te vinden. Want tja, het is wel spannend dan hoge(re) gras aan weerszijden en de dieren die op de akkers rond scharrelen. Pas later bleek mij waarom het zo'n leuke route was, Shinu ontpopte zich als ware jachthond. De manier van jagen is zelfs schitterend om te zien, hoewel ik er wel een beetje de rem op probeer te zetten nu om te voorkomen dat het van kwaad tot erger gaat. Eigenlijk moet het meer worden dat jagen mag als ik het zeg, dus zeg maar jagen op commando en dat probeer ik haar nu ook samen met het speuren een beetje te leren. Dat het jachtinstinct zich duidelijk aan het ontwikkelen is, geeft vooral bij de door de baas geplande "naar bed plas" wat problemen. Ook ongedierte is een favo prooi. Ging ze eerste gewoon plassen en kwam ze naar binnen vliegen, nu gaat het jagen voor en komt ze doodleuk zonder te plassen naar binnen en gaat op haar slaapplaats liggen. Ik heb zo ondertussen het idee dat ze een stalen blaas heeft, met een afsluiting die beter werkt dan de beste afsluitende kluis van de Nederlandse (staats)Bank. Momenteel staat Shinu op dieet, noem het maar een "rustiger leren eten dieet". Shinu leek er een sport van te gaan maken om in een zo kort mogelijke tijd haar bak leeg te eten, waarna ze begon met verschrikkelijk te hikken. Nu was ik ook over gegaan op kip-brokken, die aanzienlijk vetter lijken dan de lamsbrokken die ze eerst had. Op een gegeven moment was haar eten zo snel op, dat het water dat ze er nog achteraan dronk er ook gelijk weer uit kwam ook. Weet wat later kwam dat water er b.v. ook in de middag met een lege mag weer uit, maar te dik om echt puur water te kunnen zijn. Conclusie was dat in de eerste plaats Shinu geremd moest worden in haar eet tempo en in de tweede plaats de kip-brokken voor een te overvloedige gal productie zorgt. De laatste week van september krijgt Shinu dus een zeer kleffe hap, 50:50 rijst lamsbrokken aan gort gekookt en die prut heeft dan nog eens een overeenkomstige hoeveelheid water. En tja, zo'n kleffe brok die ook nog eens aan je bak vastplakt kan je niet in no time naar binnen werken. De maag is inmiddels weer tot rust gekomen, ook het tussendoor water drinken geeft problemen meer.  Nu weer ombouwen naar alleen maar brokken weer, waarnaast ik overdenk om Shinu haar eten pas te geven nadat ik zelf gegeten heb. Zoals bekend, is Shinu graag bij mij en eet natuurlijk ook graag. We eten altijd tegelijk en hoewel ze zich totaal niet met mijn eet zal bemoeien, ze gaat met haar rug naar me toe liggen als ik eet of wel met haar kop richting mij maar dan bewust de andere kant op kijkend, kan het natuurlijk zo zijn dat de roedelleider nog wat over laat voor de lager in rang......en ook dat kan een reden zijn om dat wat je al toegeschoven krijgt zo snel als mogelijk op te eten. (dit realiseer ik me eigenlijk pas met dit schrijven d.d. 28-09-09) Daarnaast heb ik, want eten krijgen maakt een hond nu eenmaal vaak een beetje door het dolle heen, aangeleerd om Shinu haar eten op de grond klaar te zetten tot circa 10 minuten voor ik zelf met mijn bord naar de bank loop. Dan moet Shinu af en mag ze er alleen maar naar kijken maar aankomen niet, totdat ik zeg "ga maar". Daarmee ebt een heel stuk eet-fanatisme weg bij Shinu, mede doordat de spanning verlegd wordt naar de concentratie op de baas om vooral niet ergens in die tien minuten het "ga maar" te missen. Afgelopen maand heeft Shinu voor het eerst lelijk gedaan tegen een mannetjes Jack, het ventje wilde dingen die Shinu niet wilde. Maar net als het het baasje blijft Shinu heeeeel lang heeeeel correct. Maar het mannetje was een beetje pissig omdat hij zijn zin niet kreeg, en begon Shinu als hij de kans had steeds in haar kont te bijten en Shinu een piep gaf. Tja, Shinu is dan niet anders dan het baasje en liet ineens haar tandjes zien en een grommetje horen.   Nou het is weer een heel verhaal geworden en Shinu staat al een uur te trappelen om jullie zelf haar belevenissen te vertellen en te laten zien. Het volgende verslag wordt een drie maanden verslag en zal uiterlijk 31-12-09 geplaatst worden, althans in elk geval afgerond zijn want tussentijds wordt de volgende pagina misschien ook al wel online gezet als er al voldoende te melden is.

Even wat drinken na mijn zwempartij op een mooie na-zomerse dag.

Nu binnen en buitenkant nat zijn, en het erg lekker weer is kan de buitenkant lekker in de zon drogen.

Had er nog een lekkere kluif bij gekregen ook, die natuurlijk ook weer opgeruimd moest worden voordat we naar huis gingen weer. Zei de baas "Shinu los" en wilde mijn kluif pakken, ik heb toen een poging gedaan duidelijk te maken dat er niets voor de baas bij was. Ik trok mijn lippen op, heb flink gegromd, bek open en zo geprobeerd de hand van de baas weg te jagen door die hand aan te vallen maar zonder te bijten........wat het gevolg was? Ik hing ineens met mijn voorpootjes boven de grond met de baas zijn vingers door mijn halsband, ben boos toegesproken en moest AF. In het middels tussen onze neuzen legde de baas de kluif neer en die heb ik pas weer gepakt toen de baas het tussen mijn voorpoten legde en zei "ga maar", wat zoveel wil zeggen als "het is goed, doe maar, het mag". Sindsdien (begin september) heb ik het ook niet meer in mijn hoofd gehaald om zo lelijk te doen tegen mijn baas.

We hebben in september ook de fiets van de baas uitgelaten, die hoeft schijnbaar maar eens in de 5 maanden uit of zo. Ik had dat ding nog nooit van dichtbij gezien, om te voorkomen dat er wat zou gebeuren onderweg heb ik wel even eerst alles goed gecontroleerd: of de jasbeschermers goed zitten, er een achterlicht op zit en of de bandenspanning wel goed was aan de linker en rechter kant.

Vervelend bij deze baas is dat de zon in het najaar pas rond het middaguur in de achtertuin komt. Ondanks dat ik met lekker weer wel de tuin in kan blijf ik dan maar binnen zodat ik in de zon kan liggen die in de ochtend door het raam naar binnen schijnt. Maar meestal lig ik dan wel zo, dat ik ook de baas in de gaten kan houden.

Bij het spelen met de baas heb ik geleerd dat de baas aangeeft of we wel of niet spelen, waarbij ikzelf best mag bepalen waarmee we spelen en ik dus soms ineens wat anders pak. Als het kan ga ik tegenwoordig wel met één poot op mijn speeltje staan, want die baas van me kan soms verdomde snel zijn. Omdat de baas uitmaakt wanneer gespeeld wordt, moet ik dus soms ook geduldig zijn......................

Als de baas wakker is geworden, hoor ik hem altijd even rommelen voordat hij naar mij toekomt. Zodra ik hem zie, ga ik gelijk lekker tussen zijn benen staan met mijn kop die ik onderdanig laat hangen. Meestal krijg ik dan heel snel even een paar aaien, maar dan is de aandacht gelijk weer over. Eerst moet ons ontbijt gereed gemaakt worden.

Ik ga in de tussentijd netjes zitten wachten tot ik eindelijk eens voldoende aandacht krijg om de dag mee te beginnen.

En dan is eindelijk alles gereed, wordt ik eindelijk eindeloos geknuffeld komt er weer achteraan "Shinu plassuhhhh". Daar heb ik dan helemaal geen behoefte aan eigenlijk, maar omdat ik als we gaan slapen vaak ook niet plas omdat ik dan op ongedierte in het vochtige gras wil jagen MOET ik van de baas eerst plassen voor we samen gaan ontbijten. Dus van dat ritueel heb ik alleen omdat het moet dan maar een soort van sneltrein-ritueel van gemaakt.

Een van de ochtenden zag de baas gelijk al visite voor de deur, die moest natuurlijk gelijk op de foto. Helaas voor de baas wilde de visite alleen onherkenbaar op de foto, als de bovenkant op de foto moest verstopte het zich snel onder een blaadje. Soms ziet de baas meer dan ik, want mij was het niet opgevallen.

Om het jagen en speuren een andere vorm te geven, heeft de baas een sleutel etui gevuld met snoepjes. Soms moet ik op het commando "zoek" speuren en soms wordt het zomaar ergens heen gegooid, maar vinden doe ik het altijd. Ik pak het dan heel voorzichtig op, laat het onderweg naar de baas daardoor ook wel eens vallen en pak het dan weer voorzichtig op, en breng het naar de baas. Als het dan netjes bij de baas in de buurt ligt, krijg ik er wat lekkers uit de etui.

Omdat ik het record snel-eten probeer te verbeteren, heeft de baas mij op een zeg maar "plak-eten-dieet" gezet.

Tot overmaat van ramp, moet ik dan nog af gaan liggen totdat de baas zegt dat ik "mag". Schijnbaar zakt mijn eet fanatisme daarmee weg, waardoor ik al wat rustiger aan het eten begin.

Zo vestig ik natuurlijk nooit een record meer, met zo snel als mogelijk mijn bak leeg krijgen. Zoals je ziet eet ik dan ook met lange tanden, dat moet ook wel want deze plakzooi is moeilijk uit de bak te krijgen.

Dat wil niet zeggen dat het niet lekker is hoor, want ik eet het toch echt ook allemaal op ondanks dat ik er nu wat langer over moet doen. Inmiddels heb ik ook geen last meer van mijn maag.

Het laatste weekeind van september moest ik met de baas mee voor een wandeling rond de Kralingse plas, in het Kralingse bos van Rotterdam. De baas zegt dat het voorjaar en najaar het mooist zijn om je in of rond de natuur te bevinden. En inderdaad, er liep heel wat lekkere prooi rond daar maar ik mocht er niet op af. En de baas maar foto's maken...................maar deze keer bijna niet één foto van mij !#$$^&@$@!#$ Wel blijkt dat er ook mooie foto's gemaakt kunnen worden zonder dat ik er op sta, althans als ik toch niet stiekem ineens ergens mijn neus om de hoek steek.

Ook waren er nu al, zo vroeg in het voorjaar, al echte Rotterdamse reuze paddo's te zien. Gelukkig kreeg ik hier net voordat de foto genomen is wel de kans om mijn immens mooie en altijd nieuwsgierige neusje nog even snel in beeld te krijgen.

Heeeee wat zie ik daar, het lijkt al wel kerst! Pa en Ma met nog vijf andere lekker hapjes er bij.

Kom jongens en meiden, blijf maar rustig zitten want ik heb vandaag geen zin in een nat pak voor een lekker hapje.

Shit, dat had ik niet hardop moeten denken. Misschien nog maar eens terug komen hier als Pa en Ma naar de parenclub zijn of zo.

Ja de baas heeft toch wel gelijk, als we nog verder in de herfst zitten wordt het vast nóg mooier. Maar uhhhhh, ga ik nou ook nog eens op de foto verdikkie.

Oooow ze hebben hier een jachthaven ook. Jachthaven, jachthond......zal dat mijn foto moment worden dan?

AF....AF wat Shinu AF? Oooooow wordt dit eindelijk MIJN foto moment, nou dan ga ik erg graag af.

Baasje baasje, ik blijf netjes af liggen.......doe je dan nog een close up ook?

Maar ik blijf ondertussen wel alles in de gaten houden hoor, want aan alle kanten blijven er dingen te zien!

 

Afsluitend geef ik nog even een klein overzicht van hoe goed ik voor mezelf zorg, hierna zie je mij na 10 weken, na 14 weken, na 18 weken en als laatste de huidige stand van zaken na 25 weken en dus precies 6 maanden oud.

10 weken, inmiddels 500 gram gegroeid en weegt nu 2,5 kg

14 weken, weegt nu 4,5 kg en is 32 cm hoog

18 weken , weegt nu 5 kg en is 34 cm hoog

25 weken of wel precies 6 maanden, weegt nu 6 kg en is bijna 38 cm hoog

Shinu's zuster Miya stuurde ook nog een berichtje, waaruit blijkt dat de kleinste telg uit het nest netjes op blijft gaan met haar zus. Ze ontlopen elkaar weinig, hoewel zus Miya vorser is of lijkt t.o.v. Shinu maar Shinu weer wat hoger is t.o.v. Miya. Gemiddeld genomen gaan ze in groei gelijk op, de een steekt wat meer energie in de hoogte en de ander in het uitdijen. Om dat wat meer te visualiseren, hieronder het mailtje dat Miya aan zus Shinu stuurde met de foto van Miya er bij.

een half jaartje alweer!! wat gaat dat snel, Miya is nu loops, ik geloof dat ze de laatste van het trio is. Ze is 36 cm en net 7 kilootjes. Ze begint nu wat minder (vaak) te eten en wat te laten staan, ze heeft minder nodig ook.   Andere /  vreemde honden zijn goed, maar ze heeft ze liefst op een beleefde afstand :), welke ze kent is goed, wel een beetje rustig graag! Ze heeft nog steeds de pest aan de containers, maar het is wel minder erg als eerst, dus vooruitgang is prima :), verder is ze niet zo'n bangertje. Ze kan heel leuk spelen met onze andere hondjes en is zo behendig in haar bewegingen! Ze is echt een schatje en af en toe een schavuitje :), ze vernielt bijna niets, maar weet precies wanneer ze iets gepakt heeft wat niet voor haar of hondjes is !!! en ze kan heel snel lopen haha!   En hoe gaat het bij jullie ?? ik ben heel benieuwd naar foto's en ook andere gegevens, hoogte en gewicht, om te vergelijken is leuk :)

 

Terug naar de inleiding

Pappa en Mamma van Shinu, geboorte en eerste dag.

Vervolg eerste week tot en met 31 maart 2009

Vervolg week 2 tot en met week 3, 01-04-09 t/m 14-04-09

Vervolg week 4 tot en met week 5, 15-04-09 t/m 28-04-09

Vervolg week 6 tot en met week 8, 29-04-09 t/m 19-05-09

Vervolg week 9 tot en met week 13, 20-05-09 t/m 23-06-09

Vervolg week 14 tot en met week 18, 24-06-09 t/m 28-07-09

Vervolg week 19 tot en met week 22, 29-07-09 t/m 25-08-09

Hier bent u, vervolg week 23 t/m week 27, 26-08-09 t/m 30-09-09 (6 maanden en 1 week oud)

Vervolg maand 7 tot en met maand 9, 01-10-09 t/m 31-12-09